Polacy w ostatnich latach, po wstąpieniu naszego kraju do Unii Europejskiej, zaczęli w ogromnej mierze wybierać pracę zagranicą zamiast w Polsce. Przedtem także z pewnością emigrowano zarobkowo, niemniej jednak nie aż na tak dużą skalę w jaki sposób dzieje się to właśnie.
Najpopularniejsze, wybierane przez Polaków kierunki wyjazdów w latach dziewięćdziesiątych dwudziestego wieku to przede wszystkim Niemcy, głównie na bliskość tego państwa. Do Niemiec wyjeżdżali głównie mężczyźni, którzy znajdowali zatrudnienie w przemyśle budowlanym (na budowach, przy remontach i tym podobnych zajęciach). Inne państwa, które wybierali Rodacy jako miejsca docelowe emigracji zarobkowej to między innymi Francja, Niderlandy czy Włochy (dziś to Norwegia: Norweska firma). Do dwóch pierwszych z wymienionych państw wyjeżdżano przede wszystkim do pracy w biznesie rolne – byli tam potrzebni pracownicy do zbioru owoców i warzyw. Do Włoch z kolei wyjeżdżały głównie kobiety jako opiekunki do dzieci i osób starszych.
W tym momencie, po otwarciu rynków pracy w Unii Europejskiej, Polacy w ogromnej liczbie przypadków wyjeżdżają do Dużej Brytanii i Irlandii. Jednak najpopularniejszym krajem emigracji zarobkowej, który nie trzeba do Unii Europejskiej, jest Norwegia (zobacz podatek Norwegia). Polscy obywatele pracują tam głownie w budownictwie i w przemyśle rybnym, ale polska firma w Norwegii i w ogóle polska działalność gospodarcza w Norwegii również nie powinno się do rzadkości. Szczególnie biorąc pod uwagę, ze są tam bardziej przejrzyste niż w naszym kraju zasady podatkowe. Po wpisaniu w Google internetową hasła „Norwegia podatki” znajdziemy szczegółowe informacje na ten zagadnienie.
Zobacz tutaj: podatek VAT w Norwegii.