Zmiany w sposobie reagowania na bodźce otoczenia są na prawdę często zauważalne dopiero w codziennych, powtarzalnych sytuacjach, kiedy widać, jak organizm radzi sobie z dźwiękami, ruchem czy dotykiem. W takich warunkach integracja sensoryczna opisywana jest jako proces łączenia informacji płynących z różnych zmysłów i nadawania im znaczenia w układzie nerwowym. W praktyce nie za każdym razem przebiega to w sposób równy, ponieważ różnorakie osoby mogą zupełnie inaczej odbierać te same bodźce, co wpływa na ich zachowanie w środowisku domowym, szkolnym czy społecznym.
Często dopiero obserwacja dłuższego odcinka czasu pozwala zauważyć powtarzające się wzorce reakcji.
W kontekście edukacyjnym i szkoleniowym pojawia się pojęcie akademia integracji sensorycznej, które odnosi się do miejsca albo struktury przekazywania wiedzy związanej z tym obszarem. W praktyce tego typu środowiska zajmują się zarówno omawianiem teorii, jak i analizą przykładów z normalnego funkcjonowania (więcej: zapis na studia integracja sensoryczna). Ważnym elementem jest tu umiejętność łączenia wiedzy ogólnej z obserwacją konkretnych sytuacji, ponieważ dopiero takie ranking daje możliwość lepiej zrozumieć, jak przebiega przetwarzanie bodźców w różnorakich ustaleniach. Z doświadczenia wynika, że sama teoria bez odniesienia do praktyki często pozostaje zbyt abstrakcyjna, ażeby całkowicie oddać złożoność tego procesu.
W zwykłym funkcjonowaniu dzieci i dorosłych trudności w obszarze integracji sensorycznej mogą przejawiać się w bardzo różny sposób, od nadwrażliwości na dźwięki po potrzebę intensywniejszych bodźców ruchowych. W praktyce znaczy to konieczność zwracania sugestie na detale, które na pierwszy rzut oka mogą wydawać się nieistotne. Na prawdę często dopiero zestawienie kilku obserwacji umożliwia zauważyć powtarzający się schemat zachowań (warto zobaczyć: terapia integracja sensoryczna dla nauczycieli). Takie podejście wymaga cierpliwości i systematyczności, ponieważ pojedyncze sytuacje nie za każdym razem dają pełny obraz.
W miarę zdobywania doświadczenia coraz wyraźniej widać, że integracja sensoryczna nie jest zjawiskiem jednorodnym i może przerabiać się w współzależności od warunków otoczenia a także indywidualnych cech osoby. Różnice w reakcjach bywają subtelne, niemniej jednak mają znaczenie w normalnym funkcjonowaniu, szczególnie w sytuacjach wymagających koncentracji albo przebywania w środowisku o wielkiej liczbie bodźców. Z tego powodu analiza zachowań w tym obszarze opiera się na długotrwałej obserwacji i porównywaniu różnych sytuacji, a nie na pojedynczych przypadkach.
Zobacz: akademia integracji sensorycznej.