Planowanie codziennego menu uzależniony jest od wielu czynników, takich jak pora roku, liczba domowników, dostępność produktów czy czas przeznaczony na gotowanie. W Indiach te kwestie łączą się z sporym zróżnicowaniem regionalnych tradycji kulinarnych. Wykorzystywane składniki oraz sposoby ich łączenia mogą się modyfikować nawet między sąsiednimi obszarami.
W niektórych regionach istotną rolę odgrywają ryby i owoce morza, w innych częściej przygotowuje się potrawy z soczewicy, warzyw, ryżu lub pszenicy. Dania indyjskie obejmują zarówno łatwe posiłki domowe, jak i potrawy wymagające wielu etapów przygotowania. Niektóre przepisy bazują na kilku priorytetowych składnikach, a inne wykorzystują rozbudowaną mieszankę przypraw, dodatków i sosów. Różnice dotyczą również sposobu podawania jedzenia. Posiłek może składać się z jednego dania, niemniej jednak spotyka się też zestawy obejmujące ryż, pieczywo, warzywa, sosy i niewielkie dodatki. Właściwie każdy z owych elementów ma określoną funkcję, a ich proporcje wpływają na to, jak ogół prezentuje się na talerzu i jak zmienia się smak podczas jedzenia.
Ważnym zagadnieniem jest przygotowanie warzyw, które w wielu przepisach stanowią zasadniczy składnik posiłku. Bakłażan, kalafior, ziemniaki, szpinak, okra czy różne odmiany dyni mogą być gotowane, smażone, pieczone lub duszone w sosie. Metodę obróbki dobiera się do rodzaju produktu i oczekiwanej konsystencji. Bakłażan szybko chłonie tłuszcz, dlatego podczas smażenia trzeba kontrolować jego ilość, jednak kalafior może stracić strukturę, o ile pozostanie zbyt długo w gorącym sosie. W przypadku ziemniaków istotne jest postanowienie momentu dodania ich do garnka, aby zdążyły zmięknąć, niemniej jednak nie rozpadły się podczas mieszania. Indyjskie jedzenie często łączy warzywa z pomidorami, cebulą, imbirem, czosnkiem i przyprawami, jednakże proporcje tych składników zależą od konkretnego przepisu. W niektórych potrawach sos ma tylko pokrywać warzywa, a w innych powinien być na tyle gęsty, by zbudować z nimi jednolitą całość. Zbyt duża ilość wody może osłabić intensywność smaku, dlatego płyn dodaje się stopniowo, szczególnie gdy warzywa same uwalniają wilgoć. Znaczenie moraz wielkość kawałków. Równe porcje łatwiej przygotować w podobnym czasie, co ogranicza sytuację, w której część składników jest już miękka, a pozostałe wciąż twarde.
W regionalnych recepturach ważne miejsce zajmują również fermentacja i naturalne procesy zachodzące podczas przygotowania ciasta. Przykładem są potrawy z południowych Indii, w których używa się mieszanki ryżu i soczewicy. Po zmieleniu składników masa może być pozostawiana do fermentacji, a jej zachowanie zależy od temperatury, proporcji i czasu odpoczynku. Tak przygotowuje się w głównej mierze ciasto na dosa, czyli cienkie placki smażone na rozgrzanej powierzchni. W sytuacji idli dokładnie taka sama masa służy do przygotowania miękkich porcji gotowanych na parze. Obie potrawy różnią się techniką obróbki, dlatego nie można używać tych samych ustawień temperatury i czasu bez uwzględnienia sposobu przygotowania. Fermentowane składniki występują także w innych częściach tradycji kulinarnej, choć nie każda receptura wymaga tego etapu. Warto odznaczać fermentację od zwykłego pozostawienia ciasta do odpoczynku, ponieważ są to procesy o innym przebiegu. Na finalny efekt wpływa także etap rozdrobnienia produktów oraz ilość wody użytej do przygotowania masy. Zbyt gęste ciasto może utrudnić rozprowadzenie go na patelni, a zbyt rzadkie nie za każdym razem pozwoli zyskać oczekiwaną strukturę. Tak samo ważne jest rozgrzanie powierzchni przed smażeniem, ponieważ zbyt niska temperatura zmienia sposób ścinania się masy i może wydłużyć przygotowanie placka.
Kuchnia indyjska obejmuje też liczne napoje i desery, które wykorzystują składniki spotykane w daniach wytrawnych, niemniej jednak zestawiane w inny sposób. Mleko, jogurt, ryż, cukier, kardamon, szafran i orzechy ukazują się w różnych recepturach, a ich proporcje zależą od lokalnych zwyczajów. Kheer to deser ryżowy przygotowywany przez gotowanie ryżu w mleku z dodatkiem słodzących i aromatycznych składników. W czasie podgrzewania płyn stopniowo gęstnieje, dlatego wymaga mieszania i kontrolowania temperatury, ażeby ryż nie przywierał do dna naczynia. W innych przepisach używa się mąkę z ciecierzycy, syrop cukrowy albo składniki smażone w głębokim tłuszczu. Odmienną kategorię stanowią napoje na podstawie jogurtu, takie jak lassi, które mogą zawierać owoce, przyprawy albo cukier. Ich konsystencja zależy od proporcji jogurtu i płynu oraz od rodzaju dodatków. Warto zwrócić uwagę, że słodkie elementy nie zawsze są podawane na końcu posiłku, a niektóre napoje towarzyszą jedzeniu lub występują w trakcie spotkań rodzinnych i świąt. Skład tradycyjnych receptur zmienia się w zależności od regionu i okazji, dlatego ta sama nazwa może obejmować kilka wariantów różniących się stopniem słodyczy, konsystencją albo użytymi przyprawami.
Więcej informacji na stronie: kurczak curry.