Powrót do powszechnego funkcjonowania po chorobie, urazie albo dłuższym leczeniu na prawdę często wymaga nie tylko pracy nad sprawnością fizyczną, ale również uwzględnienia zmian, które pojawiają się w życiu społecznym. Wiele ludzi po okresie ograniczonej aktywności musi ponownie odnaleźć się w kontaktach z innymi, organizacji obowiązków czy samodzielnym wykonywaniu różnych czynności. W takich przypadkach znaczenie ma indywidualne podejście, ponieważ potrzeby każdej osoby mogą wyglądać inaczej.
Jedni potrzebują wsparcia w powrocie do aktywności zawodowej, inni w odbudowaniu codziennej samodzielności lub przystosowaniu otoczenia do nowych możliwości.
Rehabilitacja społeczna obejmuje działania związane z ułatwieniem funkcjonowania osoby w społeczeństwie oraz zwiększeniem jej udziału w życiu zwyczajnym. Nie ogranicza się jedynie do ćwiczeń czy poprawy sprawności ruchowej, ponieważ bierze pod uwagę także aspekty psychiczne, rodzinne i środowiskowe. W praktyce istotne jest rozpoznanie barier, które utrudniają standardowe funkcjonowanie, a także postanowienie sposobności radzenia sobie z nimi. Mogą to być ograniczenia wynikające ze stanu zdrowia, trudności w komunikacji, brak dobrego przystosowania przestrzeni lub zmiana dotychczasowego stylu życia. Proces ten często wymaga czasu i dostosowania kolejnych działań do bieżącej sytuacji danej osoby.
W ramach różnych form wsparcia zdrowotnego i społecznego funkcjonują też sanatoria i turnusy rehabilitacyjne, które łączą elementy wypoczynku, opieki oraz zaplanowanych działań usprawniających. Ich przebieg może zależeć od rodzaju problemów zdrowotnych, wymogów profesjonalistów a także indywidualnych możliwości uczestników. Podczas takich pobytów znaczenie ma nie tylko i wyłącznie sama terapia, ale także kontakt z innymi osobami znajdującymi się w podobnej sytuacji. Wspólne doświadczenia mogą wpływać na sposób postrzegania własnych ograniczeń, jednak efekty i odczucia związane z takim pobytem są kwestią indywidualną. Przed wyborem dokładnie sprecyzowanej formy rehabilitacji istotne jest uwzględnienie aktualnego stanu zdrowia a także wymogów dotyczących aktywności.
Szczególną grupę stanowią osoby wymagające opieki po leczeniu chorób układu krwiotwórczego, dla których sanatoria dla pacjentów hematologicznych mogą być jednym z elementów dalszego postępowania rehabilitacyjnego. W takich sytuacjach uwagę zwraca się na ogólną kondycję organizmu, możliwość wykonywania określonych aktywności a także potrzebę implementacji programu do indywidualnych ograniczeń. Powrót do większej samodzielności po intensywnym leczeniu na prawdę często przebiega etapami i wymaga uwzględnienia zarówno aspektów medycznych, jak i codziennych wyzwań. Ważne jest również zachowanie ostrożności przy planowaniu aktywności oraz branie pod uwagę wymagań wynikających z wcześniejszego leczenia.
Więcej: rehabilitacja społeczna.